Winkelmandje 0

Fragment 7: 'De Kleuren van de Zon' (p. 12)

#DKVDZ Fanflicks Fragment Hannah Goldschild

De Kleuren van de Zon, de laatste titel van Hannah Goldschild, is een heerlijk stukje zomers leesgenot; waarin de opvallende hoofdkarakters en de beeldende omschrijvingen van het Australische landschap afsteken tegen voorgaande titels van deze schrijfster. Met een hoofdrol voor Niall Horan, is het gegarandeerd een aanrader voor eenieder die een voorliefde heeft voor dan wel de boyband, dan wel het Australische land.

In onderstaand fragment uit het boek, volgen we hoofdpersoon Margaret en haar twee beste vriendinnen Lindsey en Mona tijdens hun roadtrip, terwijl ze onderweg zijn in hun Volkswagen busje Greasy Honker, oftewel GH. Meer lezen? Het boek kun je hier vinden.

-----

Een dag later en ongeveer zeshonderd kilometer van huis, zei Lindsey plotseling: ‘Ik denk dat de GH ABT is,’ en trok me daarmee terug uit mijn beginnende slaap op een van de achterbankjes. Geïrriteerd kreunend kroop ik omhoog – en pulkte mijn t-shirt los van de leren stoelbekleding. Over mijn rug liepen kleine riviertjes van zweet: de airco, waar Lindsey nog zo haar best op had gedaan, had het die ochtend begeven, en het was nu al een aantal uur geleden sinds ik voor het laatst een boom langs de kant van de weg had zien staan. ‘ABT?’ herhaalde ik slaperig. ‘Is dat een soort van SOA?’
Lindsey grinnikte zachtjes. ‘Raad maar,’ zei ze, en op de achtergrond hoorde ik Mona zuchten.
‘Teveel afkortingen, oké? Mijn brein is gestorven aan het overschot aan cafeïne dat ik vandaag heb binnengekregen... houd daar een beetje rekening mee, alsjeblieft.’
‘Een Afgrijselijk Benauwde Teervreter?’ gokte ik ondertussen. Ik hoorde Lindsey schamper snuiven en Mona steunde met haar voorhoofd tegen het koele zijraam van de Greasy Honker. Gisternacht hadden we wat gedronken met een paar jongens die we op onze vorige camping waren tegengekomen; en ik hoefde alleen maar naar haar te kijken om te zien dat ze nog steeds niet honderd procent over haar kater heen was.
‘Die is echt heel erg slecht gevonden, Margaret,’ zuchtte Lindsey, die het raampje aan de bestuurderskant nog iets verder opendraaide. Het enige wat binnen naar kwam waaien, was hete lucht die, als hij al een uitwerking had op mijn oververhitte lichaam, mijn huid eerder nog plakkeriger maakte dan dat hij voor verkoeling zorgde. Het werd tijd dat we een camping vonden waar ik kon douchen.



Ouder bericht Nieuwer bericht


Laat een reactie achter

Houd er rekening mee dat reacties eerst goedgekeurd moeten worden voordat ze op de pagina verschijnen.